Jawab , kalau tak jawab dosa , kalau jawab sayang ^_*
Sangat-sangat susah untuk buat keputusan apabila melibatkan soal hati. Aku sangat-sangat lah lemah dalam hal ni. Aku tak nak kecewakan sesiapa. Semua kawan aku. Memang sangat susah untuk pilih pasangan dalam list kawan kita sendiri.
Sakit sangat aku. Sakit sangat bila fikir pasal ni. Sebab kita kena buat keputusan yang terbaik. Benda ni pun melibatkan diri sendiri. Aku jahat weyh. Aku mainkan perasaan orang. Aku selalu kecewakan orang. Aku selalu buat orang benci dengan aku. Aku buat tu semua bersebab. Memang kita tak boleh nak scan apa yang ada dalam fikiran dan hati seseorang tu. Thats why kita suka buat anggapan kita sendiri. Macam tu jugak la yang berlaku kat aku.
Ayien, please lupakan aku. kau cari la kebahagiaan kau sendiri. Kau cari la perempuan yang boleh bagi apa yang kau nak. Aku tak boleh nak bahagiakan kau. Tapi, sayang aku kat ada lagi walaupun sikit. Sebab aku still anggap kau kawan. Cincin? Kau ada cakap. Cincin tu berharga sangat bagi kau. I'm so sorry. Aku cuai. Cincin tu hilang. Aku dah cuba cari. Tapi xde. Mybe tu petunjuk yang kita tak ada jodoh. Yang aku tak boleh jaga kau. Aku tak layan kau. Sebab aku nak kau berhenti berharap. Tapi, kau still berharap.
Kawan, kekasih. Aku lebih selesa berkawan. Bila bercinta, aku rasa macam ada sesuatu yang macam menghalang. Kawan boleh buat kita gembira. Tapi kekasih akan buat kita menangis suatu hari nanti. Dan kawan tu la yang akan tolong lap kan air mata tu. Aku takut nak terima orang. Aku tak nak kecewakan orang lagi. Aku tak nak menangis lagi. Aku jahat. Jangan la berharap dekat aku. Aku tak ada bagi harapan dekat orang pun. Jangan lah buat aku macam ni. Jangan la buat aku sedih.
Kenapa air mata aku senang keluar ni? Sebab, aku tak nak hilang kawan-kawan aku. Cukup la rasa sakit hilang kawan-kawan sekolah aku dulu. Tak akan kawan-kawan kolej pun nak hilang jugak? Aku sayang semua. Kalau aku terima, aku yakin yang ktowg tak macam dulu. Dan dengan yang lagi sorang, tak akan seramah dulu dan sekarang. Tolong lah. Aku dilema. Tersangat sakit la weyh!! Tersangat perit untuk aku hadapi ni semua. Aku tak nak sayang tu hilang pasal hal kecik.
Aku memang suka menangis sorang2, simpan masalah sorang2. Aku tak pandai nak share kat orang. Dari dulu macam ni. Baru aku rasa kepuasan bila menangis. Sebab aku tak akan tunjuk kesedihan aku dekat depan orang. Tak perlu kot untuk kita tunjukkan.Melihat senyuman kawan-kawan, orang yang aku sayang jela yang boleh mengubat kesedihan kat hati aku ni. Tapi, aku akan cuba lawan. Aku kan kuat. Buat apa nangis kan. Membazir air mata je. Kan? kan? kan? YeS!! I know i can. InsyaALLAH
#tak de yang boleh faham kita. Diri kita sendiri pun tak boleh nak faham diri kita.




